Ο παγετώνας Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική — γνωστός διεθνώς ως «Παγετώνας της Αποκάλυψης» — βρίσκεται σε μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις της ιστορίας του.
Νέα δεδομένα από αποστολές στην περιοχή και μακροχρόνιες παρατηρήσεις δείχνουν ότι η σταθερότητά του μειώνεται με ανησυχητικό ρυθμό, ενώ οι ρωγμές στην επιφάνειά του αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο.
Η εικόνα του παγετώνα αλλάζει δραματικά
Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες παρακολουθούν μια σταδιακή αλλά σταθερή απώλεια πάγου από το κάτω μέρος του παγετώνα, εκεί όπου ο θερμότερος ωκεάνιος νερόλυτης εισχωρεί και λιώνει τον πάγο από μέσα.
Αυτό το φαινόμενο έχει οδηγήσει σε:
1. επιτάχυνση της ροής του πάγου προς τη θάλασσα
2. δημιουργία νέων ρωγμών σε περιοχές που παλαιότερα ήταν σταθερές
3. αποκόλληση τμημάτων πάγου που λειτουργούσαν ως «στήριγμα»
Η απώλεια αυτών των φυσικών «φρένων» επιτρέπει στον παγετώνα να κινείται πιο γρήγορα, αυξάνοντας τον κίνδυνο μελλοντικής κατάρρευσης.
Γιατί ο Thwaites θεωρείται τόσο επικίνδυνος;
Ο Thwaites δεν είναι απλώς ένας ακόμη παγετώνας.
Είναι ένας από τους μεγαλύτερους της Ανταρκτικής και λειτουργεί σαν «κλείδωμα» για ολόκληρη την περιοχή.
Συγκεκριμένα:
1. Αν ο παγετώνας Thwaites καταρρεύσει, μπορεί μόνος του να ανεβάσει τη στάθμη έως ~65 εκατοστά.
2. Επειδή λειτουργεί σαν «φράγμα», η απώλειά του μπορεί να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη τη Δυτική Ανταρκτική, οδηγώντας μακροπρόθεσμα σε πολλά μέτρα ανόδου.
3. πλημμύρες σε παράκτιες πόλεις, απώλεια γης, υποδομών και μετακινήσεις πληθυσμών.
4. Οι αλλαγές θα είναι μη αναστρέψιμες σε ανθρώπινη κλίμακα χρόνου.
Με λίγα λόγια: δεν είναι μόνο ένας παγετώνας που λιώνει — είναι ένα σημείο καμπής για τις παγκόσμιες ακτές.
